Dr Lacelove, or: how I learned to stop worrying and love my breasts

Het is iets dat ik veel eerder had moeten doen. Ik heb het ook al veel eerder gezegd dat ik het zou doen, hier een half jaar terug al. Maar uitstelgedrag dat zich gesterkt voelt door onzekerheid is een taaie cirkel om te doorbreken. Het heeft van maart tot oktober geduurd voor ik eindelijk eens de stap zette om ook daadwerkelijk eens iets te bestellen bij de Hunkemöller. Degenen die me hebben zien lopen met dat roze-witte tasje hadden waarschijnlijk niet door wat voor een mijlpaal de inhoud daarvan was. Dat begint bij mij net ook een beetje in te dalen.

Ik weet dat er winkels zijn die specialiseren in kleine cupmaten. Normaal hoef ik het bij de reguliere lingeriezaken of zelfs maar de Hema het niet te proberen met een cupmaat die ergens halverwege de Tannerstadia scoort. En hoe blij ik ook ben dat er iets bestaat als ‘De Kleine BH-shop’ daar iets bestellen heeft een bepaalde lading. In mijn hoofd is het een stigma: ik ben speciaal en niet gewoon een doorsnee vrouw die bij de doorsnee winkels kan shoppen voor mijn unmentionables. Dat ik nu bij ’s lands grootste lingerieketen terecht kon is enorm validerend voor mijn zelfbeeld.

Het is alsof Dr. Lacelove een recept uitschreef en ik bij de apotheek mijn medicijn ging halen. Zo’n kanten niemendalletje geeft een enorme boost in mijn eigenwaarde. Ook al paste ik mijn nieuwe aankoop pas avonds laat thuis, vermoeid na een buitengewoon lange dag, het hielp direct, een moment van verlichting. Ik keek in de spiegel en voelde me goed. Ik maak me sinds dat moment minder zorgen om mijn cupmaat en houd een stuk meer van mijn lichaam en alle imperfecties die er een onderdeel van zijn.

Voorlopig zal ik nog geen afscheid nemen van mijn standaard Handfulls –Ja, zo heten ze echt!de van een hoeveelheid schuimrubber voorziene sportbh’s die mijn dagelijkse leven vorm geven. Maar ik heb nu wel een alternatief daarvoor, een bh die het gebrek aan extra volume ruimschoots goed maakt in sexyness. Het is een opstap die ook mijn zelfvertrouwen een flinke boost geeft. Ik voel me nu zeker genoeg om gewoon te gaan shoppen in een lingeriezaak, niet meer het gevoel hebbend dat ik met een paar schuimrubber neptieten in een bh gepropt binnen stap. Mijn huidige receptje heb ik vervuld via de online apotheek shop van de Hunkemöller. Ik voel me zekerder en, eh… Ik had het woord ‘valide’ al een keer gebruikt dit blog hè? Nou dat dus.

Ik heb de mogelijkheid van een borstvergroting ook nog steeds niet uitgesloten, de kans dat ik het doe is in elk geval een heel stuk kleiner, zelfs al zou een chirurgische ingreep vergoed gaan worden en geld niet het bezwaar vormen. Eigenlijk zou ik mijn lingeriebonnetjes moeten declareren bij mijn ziektekostenverzekeraar. Wat meters kant, een handvol fournituren en een vaardige lingerieontwerper is al wat ik nodig lijk te hebben. Heel wat goedkoper dan een chirurgische ingreep, met uiteindelijk eenzelfde resultaat. Zou de inzendtermijn voor hun ‘Beste zorgidee van Nederland’ voor dit jaar al gesloten zijn?

lacelove

Het medicijn van Dr. Lacelove

Dit artikel is onderdeel van een reeks blogs over mijn persoonlijke issues met mijn cupmaat en de verzekeringstechnische aspecten van borstvergrotingen. Lees hier de rest van de artikelen. 

Small boob sexyness?

Acceptatie van je eigen lichaam is een raar iets. Op het ene moment ben ik helemaal tevreden en kan ik door de dingen waar ik niet helemaal blij mee ben heen kijken. Op het andere moment zijn het enorme obstakels voor mijn zelfbeeld.

Een berichtje van een vriendin met de tip naar de Hunkemöller te gaan gaf me te denken. Mijn plannen richting een borstvergroting zijn toch minder ver gevorderd dan ik dacht. Normaal gesproken komt de nationale lingerieleverancier niet op mijn radar voor, ze hebben er toch mijn maat niet. Leuk al die push-up’s, maar dan moet er wel iets zijn om up te pushen en zoals ik al vaker heb geschreven heb ik daar niet zoveel van. Gisteren werd ik gewezen op het bestaan van bralettes. Veel meer dan wat kant is het niet, maar het is iets. Het is vieren van wat je hebt, het is small boob sexyness.

Dit gaat een lakmoesproef worden, erachter komen waar de zere plek nu precies ligt. Ben ik écht ontevreden over mijn lichaam en ondermijnt de grootte van mijn borsten mijn zelfverzekerdheid en zelfbeeld óf is het simpeler op te lossen met de juiste keus in kledingstukken en unmentionables.

In tegenstelling tot eerdere medische stappen in mijn transitie heb ik hierin het gevoel wél een keuze te hebben. Dat is niet iets waar ik lichtzinnig over denk en zeker niet iets waar ik voor over één nacht ijs ga. Het is een proces en het erover schrijven helpt me mijn gedachten op een rij te zetten.

Hoe dan ook: binnenkort wordt mijn volgende drempel geslecht en wordt het tijd om weer één van mijn jaardoelen te kunnen afvinken. (En ja, dat voelt nog als een behoorlijke drempel, gaat me nog moeite kosten om die zaak binnen te stappen :$) Hoewel mijn plannen voor meer vorm toch steeds meer vorm beginnen te krijgen is dat ook niet morgen gedaan. Niets houdt me tegen om in de tussentijd wat sexy unmentionables te kunnen hebben. Wie weet voel ik me daarmee al happy genoeg.

Wordt vervolgd. For science!

Dit artikel is onderdeel van een reeks blogs over mijn persoonlijke issues met mijn cupmaat en de verzekeringstechnische aspecten van borstvergrotingen. Lees hier de rest van de artikelen.