De weg van de pauw

Ik zeg altijd dat ik nooit last heb van nare reacties op mijn transitie, althans niet meer dan een rare blik of wat gegniffel achter mijn rug. Dat is slechts ten dele waar, online is het namelijk anders. Dan heb ik het niet over de toetsenbordhelden die “Daar moet een piemel in!” een valide politiek argument vinden en reacties posten onder nieuwsberichten. Nee, ik bedoel nu de narigheden die aan mij persoonlijk zijn gericht, hier op mijn blog.

Ik heb een terugkerende cyberbully die na lange periode van stilte weer van zich laat horen. Het is exact de reden waarom ik de filterfunctie voor reacties op mijn blog aan heb staan. Voorheen verwijderde ik de reacties gewoon. Deze keer heb ik besloten te delen wat ik over me heen krijg. Een belangrijke reden dat ik besloot te gaan bloggen was aan anderen laten zien wat een transitie inhoudt en wat er bij komt kijken. Helaas is dit soort nevenschade daar ook een deel daarvan.

De onderstaande twee reacties zijn geplaatst onder mijn blog over Deadnaming.

De eerste kwam maandagochtend:

hey Daan, jij bent toch die man, die denkt dat hij een vrouw is ?..en zelfs na die mislukte verandering nog steeds als man wordt aangesproken? wegens je arrogante gevoelloze botte mentaliteit, waar geen stukje vrouwelijkheid in schuilt?
Wanneer geef je het nou eens op? je blijft altijd een man..En .men moest die vlees fabrieken sluiten, waar alleen maar tonnen geld wordt verdiend, waar wij nog wel aan mee moeten betalen(!) aan dit soort onzin.Schandalig, ja natuurlijk zij gaan er wel in mee in deze gekte.

Dinsdagochtend knipperde de push-melding van de WordPress-app opnieuw:

Zeg kerel je bent toch een man, waarvoor toch al die onzin,en geldverspillingen, zelfs na al die tevergeefse operaties , wordt je nog steeds als man aangesproken, omdat je nu eenmaal die uitstraling hebt, in je hele zijn, hoe je bv op een onbeschofte manier veroordeelt als er iemand een verhaal schrijft , dat zij in het Vumc (vleesfabriek no 1 ) constant aan het lijntje werd gehouden, voorgelogen werd en volgens jouw klopte het verhaal niet..?.wat een arrogantie, volgens mij denk je dat je een uitverkorene bent, en in name van transgenders, met al je onzin , op het internet, je zogenaamde blogs deelt
Wat een zielige eenzaamheid, met al je pogingen en al j e mislukkingen.om zogenaamd een vrouw te willen zijn.Maar zeg nou eens eerlijk , wie wil nou met zo’n mannelijke alien, als jouw iets aan gaan. Niemand toch?
Echte vrouwen hebben een geweldige empathie, zij zijn gevoelig en hebben respect voor andere mensen, een goede intuïtie, zijn warm en dragen liefde in zich. Daartegen over heb jij geen sprankeltje gevoel of liefde in je lijf. Jij bent bot en jij hebt , door je minne veroordelende reactie, dat aan iedereen laten zien, dat je, wat je ook doet , of uiterlijk probeert te veranderden, je bent en blijft een man. Zonder je blogs en al die slijmballen die je zogenaamd troosten, ben je helemaal niets. Een zielige jongen , die nergens anders meer over kan praten.Zelfs dat heb je niet door, nou ja blijf jij je zelf maar lekker in d e maling nemen,

Hopeloos, …en ja , ook gezien je foto, ben je ook nog een lelijke vent .triest hoor, misschien kun je beter als clown in een circus werken of als pinokio ?…….; met die lelijke punt neus van je whaaaaaaaaaaaaaa

In plaats van de delete-knop te gebruiken en er verder over te zwijgen deelde ik deze twee reacties in eerste instantie alleen met wat vrienden. Het verhaal van de wolf dat een vriendin me vertelde inspireerde me om er dit keer eens een blog over te schrijven.

Ken je het verhaal van de wolf? Die liet dieren graag schrikken. Hij zag een schildpad, en die schildpad kroop in zijn schulp. Dat beviel de wolf wel. Hij zag een leeuw, en die begon te brullen en achter hem aan te rennen. Maar de wolf was sneller en lachte zich een ongeluk. Daarna zag hij een pauw. Hij liet de pauw schrikken. Na te zijn geschrokken draaide de pauw zich om en zei: heej, wolf, dat vond ik niet leuk. Ik wil niet dat je dat doet. De wolf schrok, en plaagde de pauw niet meer.

Altijd heb ik de weg van de schildpad bewandeld, dat maakte geen verschil. Alleen maar een partij brullen als een leeuw gaat weinig uithalen. Dus kies ik er nu voor de weg van de pauw te volgen. Opstaan, duidelijk maken dat ik dit niet OK vind en met opgeheven hoofd verder.

Er is tegenwoordig steeds meer duidelijk wat de gevolgen van online pesten kan zijn. Het is nóg minder zichtbaar dan pesten op straat, op school of op het werk. Het is ook nóg effectiever: omdat pestacties direct in de inbox van het slachtoffer terechtkomen, ongezien door ouders, leidinggevende of leraren. Zo ook in mijn geval, de enige die deze berichten tot nog toe te zien heeft gekregen ben ik zelf.

Het is makkelijk om te zeggen dat het maar woorden op een beeldscherm zijn. Dat ik het gewoon moet negeren. Doen alsof het me volstrekt en volledig koud laat. Helaas is dat niet zo makkelijk. Deze persoon hakt doelbewust in op mijn onzekerheden, en heeft daarvoor genoeg materiaal kunnen vinden in mijn blogs. – Al vind ik met mijn neus niets mis. Geen idee waar dat vandaan komt.- Dat schoppen tegen zere schenen doet gewoon pijn, ook al is het een anoniem iemand ergens achter een toetsenbord.

Vaak genoeg heb ik me laten vertellen dat pesten gedrag is dat voortkomt uit eigen onzekerheid en voor de dader een manier is om eigen tekortkomingen te maskeren of zelfs te overschreeuwen. Wat de motivatie van mijn cyberbully is, daarover heb ik zelf mijn theorie kunnen deduceren uit alles wat er tegen me gezegd is. Hoef ik niet eens een retourtje Londen voor te boeken. Op deze plek ga ik daar niet verder op in, want het voegt niets toe.

Wat ik dan wel kwijt wil met dit blog: duidelijk maken dat ik niet OK ben met dit soort gedrag. Ook al deert het me wel degelijk: ik laat me er niet door kisten. Ja, ik ben geschrokken, pesterij succesvol. maar ik sta op en loop met opgeheven hoofd verder om de weg van de pauw te volgen. Dit soort treitergedrag is niet normaal en ik heb genoeg mensen om me heen die oprecht zijn en alles wat er hierboven tegen me wordt gezegd weerspreken.

15 gedachten over “De weg van de pauw

  1. Beste Danielle, ik heb deze blog gedeeld op mijn facebookpagina. Met zijn allen moeten we opstaan en laten weten dat dit niet okee is.

    Veel liefs Anouk

  2. N.B. Ik zou het wel op prijs stellen als de dader hier in de reactie niet neergesabeld wordt. De weg van de pauw houdt ook in dat we ons niet verlagen tot hetzelfde niveau als de dader.

  3. Ik ben trots dat ik een transvrouw ben. Dat mag iedereen weten en zien. Ik sta 100% achter je. Jij bent een mooie pauw!

    Irina

  4. Lieve Danielle,

    wat naar!
    Weet je waar ik tegelijk om moest gniffelen…wat hij beschrijft als zijnde eigenschappen van een ‘echte’ vrouw: “Echte vrouwen hebben een geweldige empathie, zij zijn gevoelig en hebben respect voor andere mensen, een goede intuïtie, zijn warm en dragen liefde in zich.” dat is precies wat me zo aansprak van jouw blog! Dat spettert overal vanaf!!

    Respect voor jouw reactie!!

    Damaris

  5. Lieve Danielle,
    Goed van je dat je je niet uit het veld laat slaan door dit soort reacties. Het is blijkbaar zo dat dit soort mensen nog te weinig leerlessen in hun leven hebben gekregen. Jij bent al verder dan hun en eigenlijk moet je medelijden hebben met dit soort mensen. Gek is trouwens wel dat ze je blog blijven lezen, zou dat ook een teken aan de wand zijn?
    Kortom blijf bij jezelf en laat het lekker los!!
    Dikke knuffel Marlies

  6. Jij weet tenminste wel wie je echte vrienden zijn, en die heb je voor je gewonnen, mede door je empathie (die minstens het dubbele is van je lengte).

    Grtzzz,

    M

  7. Hallo Danielle,
    ik volg je blog ook al een geruime tijd inmiddels en ik wil je er op wijzen dat wel heel goed bezig bent ! hoe je de zaken uitlegt en hoe je je leven verwoord in je blogs heeft mij veel geholpen. Bedankt daar voor.
    Wat mij verder op valt aan de berichten is dat het mij doet denken aan iets wat ik zelf ook al eens heb mee gemaakt. Het lijkt er op of je iemand een keer wat verkeerds heb gezegd in je omgeving, iemand die dicht bij je in de buurt staat of heeft gestaan. Het zou mij dan ook niets verwonderen dat het ook een transgender persoon is die er alleen maar op uit is om zijn of haar wraak te koesteren. In mijn geval was het jaloezie, de persoon in kwestie was gewoon jaloers dat het haar aan lef ontbrak om verdere stappen te ondernemen, ik werd ook aangevallen op alle openheid die ik voorheen had getoond en op zon zelfde manier als wat jij hier toont gekleineerd en dat alleen omdat ik een andere mening had meer niet.
    Blijft al met al heel vervelend en ik hoop dat je er niet te veel aan trekt om het brut te zeggen je blijft van die knuppels tegen komen maakt niet uit wie je bent of wat je doet.
    Met vriendelijk groeten
    Heleen

  8. Je bent een heldin, heel stoer hoe je hiermee omgaat. Ik hoop dat de pestkop in kwestie hiervan iets leert, misschien zelfs een beetje bedenkt dat het niet tof is wat hij/zij doet, en anders heb jij je in ieder geval niet laten kisten. <3

  9. Beste Danielle,

    Wat sterk dat je dit verhaal, en deze berichten durft te delen. Ik wist tijdens het lezen niet of ik nu moest huilen of lachen. Diegene die dit stuurt had niet veel verder van de waarheid vandaan had kunnen zitten, maar de toon van het bericht is duidelijk schrikbarend persoonlijk, en ook angstvallig specifiek gericht op op zo kwetsend mogelijke dingen schrijven.

    Ik ken je niet heel erg goed, maar zie je wel eens bij gemeenschappelijke vrienden, maar jij bent echt een heel fijn, lief, aardig en geweldig persoon. En ik zie ook hoe warm en open je bent. Ik hoop dat je cyberbully dit ook leest, alhoewel diegene mij waarschijnlijk onder het kopje “slijmballen” schaart. Alhoewel ik ook betwijfel dat zo iemand daadwerkelijk te bereiken is. Als op iemand de omschrijving “Daartegen over heb jij geen sprankeltje gevoel of liefde in je” van toepassing is, dan is dit diegene wel.

    Ik hoop dat het nieuwe gekozen pad, dat van de pauw, je goed bevalt. Mijn steun heb je!

  10. Danielle, Sta boven deze waanzin laat je niet neerslaan. Je doet het prima, stijlvol. Doe als de Pauw en blijf trots overeind.
    Triest dat mensen menen zich zo over anderen uit te mogen laten.

  11. Hi Daniëlle, top dat je dit hier zegt. Dit is precies wat Harmen ook aan al zijn leerlingen leert tegen pesterijen. Je moet de grens aangeven. Als de pester dan niet ophoudt dan kun je de autoriteiten inlichten en aangifte doen. Ip adresje helpt best aardig op weg.
    Pester vind jou wel intrigerend. Hij leest alles van je en wil structureel aanvallen. Wat een hoop tijd en energie spendeert hij of zij aan je. Ik denk dat het een vrouw is die zich aangevallen voelt. Dat jij een enorm warm en enthousiast persoon bent, dat ziet ze door haar haat of jaloezie niet. Jammer voor deze persoon. Ze kan haar energie maar één keer besteden, jammer dat dit haar keuze is. Als je het al belangrijk vindt; ‘ik vind jou wel goed ‘gelukt’ als vrouw. Je hebt mooi haar en een goede kledingstijl voor jouw figuur. Heel stijlvol. Groetjes Wiebke

  12. Hoi Daniëlle,

    ik vind het echt heel knap van je hoe je akelige reacties omvormt naar een prachtige blog. Je staat er boven. Ik zit niet in jouw situatie, maar ik weet niet of ik er zelf boven zou kunnen staan.

    Ik vind het wel erg dat dit soort reacties nog zo voorkomen. Het doet me verdriet. Vooral omdat ze vrij anoniem zijn en diegene die achter het toetsenbord zit zich niet bekend durft te maken.

    Je schrijft trouwens erg goed en duidelijk!

    Groetjes, Eva

Geef een reactie