Duracell of toch merk X

duracell

Ken je ze nog, de trommelkonijntjes? Stuk voor stuk houden ze ermee op, behalve het konijntje met een Duracell batterij. Dat konijntje gaat maar door en door en door. Ik zou graag willen dat ik zo’n Duracell konijntje was en onverstoord door kon trommelen, maar helaas. Ik moet het doen met merk X.

Het lijkt een beetje in tegenspraak met wat ik een paar weken terug schreef. Dat was nogal een jubelverhaal hoe goed ik me voelde na een wijziging van medicatie. Het is inderdaad een enorm verschil. Maar nog steeds voel ik me niet de oude. Ik ben nog steeds snel moe, sneller dan ik gewend ben. Ik moet ook nog steeds keuzes maken in de dingen die ik doe en die ik moet laten. Dat is niet van harte, maar ik weet dat een Verstandig™ gewoon nodig is om niet volledig in te storten en weekend compleet te kunnen afschrijven.

Vrijdag heb ik weer een gesprek met de psycholoog bij het Genderteam. Ik kijk daar wel naar uit. Mijn behoefte aan een goed gesprek en scherpe inzichten is groot. Vooral nu ik de uitslagen van dat acht buisjes tellende bloedonderzoek heb: “Geen bijzonderheden, alle waarden zijn normaal.” De ‘deze vitaminepill is jouw Duracellbatterij’-oplossing waar ik stiekem op hoopte is er dus niet. Ik zal mijn energie op andere manieren moeten vergaren, of wennen aan het vaker moeten kiezen waar ik mijn energie voor gebruik.