Emancipatie

Afgelopen week wilde ik voor het eerst mijn oven gebruiken. Toen plopte fijn mijn aardlekschakelaar eruit. Ik probeerde het nogmaals en weer die fijne harde droge “pok” uit mijn meterkast. En nog een keer, en nog een keer, en nog een keer. Ik heb het die avond maar even gelaten voor wat het is. Op een later moment nog maar gaan proberen en experimenteren. Toen het probleem soms wel en soms niet optrad heb ik besloten de boel open te schroeven. Hiernaast zie je wat ik aantrof. Nu lijkt het  probleem zich alsnog zelf opgelost te hebben, maar ik moet het nog even aanzien. Dan kan ik straks lekker mijn hommage aan Julia Child gaan doen, Wist je dat we ongeveer even lang zijn?

Toen ik zo aan het prutsen was moest ik toch weer eens terugdenken aan de klaagzang van mijn techniekleraar toen hem ter ore kwam dat ik voor de hotelschool had gekozen. Dat was maar “verlies voor de techniek.” Ik ben mijn technisch inzicht nooit kwijtgeraakt. Ik profiteer er ook nog dagelijks van op mijn werk en ook tijdens mijn verhuizing. Ik heb genoeg ‘technische’ dingen zelf gedaan. Met wisselend succes ligt er nu wel een laminaatvloer, is er een keuken geplaatst, en hangen er zelf ingekorte lamellen voor het raam.

Dat heet emancipatie. Ik mag dan wel met een jongetjes lichaam geboren zijn, mijn hersenstructuren zijn dat niet. Daar heeft neuro-bioloog Dick Swaab vaak genoeg verslag over gedaan: zaken als genderdysforie en homoseksualiteit zijn vastgelegd in de hardware van ons brein. De nature-nurture discussie daarover richt zich vooral op waar en wanneer die hardware zo gevormd wordt. Er is trouwens ook bewezen dat het ruimtelijk inzicht van vrouwen en mannen even goed is. Ik vind dus dat vrouwen net zo goed technische beroepen en taken kunnen uitvoeren. Die tweedeling die we daar in kennen is een puur maatschappelijke zonder enige rationele fundering.

Dat ik zoveel ‘mannenendingen’ gedaan heb in mijn huis doet niets af aan hoe vrouwelijk ik mij voel. Het is mijn huis, ik voel me er verantwoordelijk voor en vindt het fijn dat ik er zoveel zelf gedaan heb. Het voelt meer van mij en al meer als thuis. Ondanks dat ik er nog niet geslapen heb, maar dat gaat heel binnenkort wel gebeuren.

Kluspauze

De komende twee weken zal ik afwijken van mijn vaste donderdag en zondag blogmomenten. Ik ben aan het klussen in mijn nieuwe woning waar ik deze week de sleutel van heb gekregen. Lange dagen en zwaar werk.

 

In ieder geval zal ik na mijn bezoek aan het VUmc, volgende week, een update posten.

Van de hak op de tak!

Normaal neem ik altijd rustig de tijd voor het schrijven van een blogje. Soms begin ik een paar dagen van te voren met een concept, andere keren heb ik een flinke en plotselinge bron van inspiratie en schrijf ik in één keer door de tekst. Maar vandaag zijn er even zoveel dingen gebeurd dat het een Van de hak op de tak wordt (wat trouwens ook een boek van Rien Poortvliet is). Mijn gedachten stuiteren zó in het rond dat ik het gewoon maar even hier neerzet. Hopelijk kalemeren mijn gedachten, die nu als een hand vol stuiterballen door mijn hoofd heen stuiteren, dan wat.

Het begon vanmorgen vroeg al met een tandartsbezoek, wortelkanaalbehandeling deel twee. Op zich viel het wel mee. Maar bijna een uur met zo’n vreselijk rubber lapje, alsof je op een ballon sabbelt, is toch niet echt prettig. Napijn is zo goed als afwezig gelukkig, na het eerste deel van de behandeling was dat wel anders. Volgende keer moet die kies nog één keer open en wordt de alles samen met een naastliggende kies, waar een gaatje zit, netjes afgewerkt met een permanente vulling.

Chick Happens!

Aansluitend ben ik naar Amsterdam getogen om wat voornemens uit mijn blog over Zomerkleding en Voortgangsdrempels ten uitvoer te brengen. Dat is gelukt! Het standaard winkelaanbod heb ik lekker links laten liggen. Ik ben gelijk doorgelopen naar de Negen Straatjes. Onderweg werd ik even afgeleid door de Gay&Lesbian Bookstore. Daar vond ik in één van de rekken deze kaart. Het is in twee woorden een aardige omschrijving van de achtbaan waarin ik nu zit. Ik ben lekker de Negen Straatje doorgewandeld op zoek naar Who’s that Girlgetipt door een collega. Eenmaal daarbinnen heb ik maar mijn gebruikelijke shop-techniek (zelf rondlopen en zoeken of ik wat vind) overboord gezet en gewoon gelijk om hulp gevraagd.

Goede zet! Voor ik het wist stond ik in een pashokje en werd zo ongeveer de halve winkel langs het gordijn aangereikt om te proberen. Ik heb weer gemerkt dat ik kleding echt aan moet zien. Dingen die me op het hangertje leuk leken waren soms vreselijk als ik het aan had en andersom ook. Ik heb nu zomerjurken gekocht waarvan ik op het eerste gezicht had gedacht dat ze echt mijlenver buiten mijn comfort zone zouden liggen. Welke dat zijn kan je zien op mijn Tumblr-Pagina.

Thuis gekomen vond ik post op de mat. Van de woningcorporatie waar ik mijn huis van koop: dat de datum voor de opleveringsinspectie en het passeren bij de notaris drie dagen eerder is dan voorzien. Aanvraag voor de vrije dag daarvoor is gelukkig gelijk goedgekeurd, dat scheelde al een beetje in de stress.

Om de dag nog even compleet te maken telefoon van het Genderteam. Dat ik weer verwacht wordt voor een aantal afspraken. Voortgangsgesprek bij de psycholoog,  controle bij de internist/endocrinoloog en een botdichtheidsmeting. Gelukkig plannen ze daar alles zoveel mogelijk op één dag. Helaas valt het precies midden in mijn klus/verbouw/verhuis periode, het kost me dus een dag waarin ik niks gedaan ga krijgen. Maar dit is gewoon belangrijk en heeft prioriteit.

Van mij mag deze dag wel om zijn…. Volgende keer weer een gewone blog met begin, middenstuk en slot.