Unbirthday, de kaartje-editie!

Bijna een maand geleden vierde ik mijn unbirthday. In het blog dat ik daarover schreef sprak ik over een stapel enveloppen met unbirthdaykaartjes die ik die dag heb verstuurd. Al sinds die dag wilde ik ze ook hier graag laten zien, maar heb er nog even een embargo op gehouden voor mijzelf. Nu de kaartjes allemaal hun doel hebben bereikt, een enkele letterlijk aan de andere kant van de wereld vind ik het nu een goed moment om het ook hier te delen.

Kaartje voorzijde

Als je de kaart opent is daar de volgende tekst te lezen:

‘Well, perhaps you haven’t found it so yet,’ said Alice; ‘but when you have to turn into a chrysalis—you will some day, you know—and then after that into a butterfly, I should think you’ll feel it a little queer, won’t you?’ 
‘Not a bit,’ said the Caterpillar.

In rups Daniël lag een lieflijke vlinder besloten. Nu heeft ze zich ontpopt en noemt ze zich:

Daniëlle

Daarna volgt een instructie om de voorkant van de kaart nog eens te bekijken en deze dan open te vouwen.

Kaartje web 2

De afbeelding en het concept is bedacht en uitgevoerd door Marije de Wit (mapije-art.nl). Ik ken haar al langer en zij is, net als ik, behoorlijk fan van Alice in Wonderland. Die twee boeken hebben tot inspiratie geleid voor de afbeelding en de tekst. Ook al komt de term unbirthday oorspronkelijk uit het boek Through the Looking Glass. In tegenstelling tot in de Disneyfilm viert de Mad Hatter in het boek helemaal geen unbirthday, maar is het voor hem als straf gewoon altijd thee-tijd. Het tekstfragment komt uit de dialoog tussen Alice en de rups dat ingaat op identiteit. Voor het andere deel van de tekst heb ik hulp gekregen van taalkunstenares The Smitten Immigrant. Zij wist van mijn nogal vlakke droge tekstje de uiteindelijke aankondiging te maken.

Met het kaartje ben ik echt heel erg blij. Ik heb ook enorm veel positieve reacties erop gekregen van vrienden, familie en collega’s. Ik ben blij dat ik het op deze manier heb aangepakt. Het geeft voor mij een mooi symbolisch moment van de verandering en het nieuwe begin in mijn leven dat ik maak. Ook al is die naamsverandering nog niet officieel, daarvoor moet ik nog wachten tot de nieuwe transgenderwet is aangenomen of nadat ik de operatie heb gehad. Maar dat mag de pret niet drukken en ik ga dáár zeker niet op wachten.

Geboortedagen

Vorige week was mijn verjaardag. De verjaring van mijn geboortedag heb ik niet echt gevierd. Behalve de taart op mijn werk dan, maar ieder excuus voor taart is een goed excuus! In het hele circus met familie en alles over de vloer had ik niet zoveel zin. Ik ben momenteel gewoon veel te veel met mijzelf bezig. De medicatie doet inwerken. Ik ben druk met denken en plannen voor mijn nieuwe appartement. Ik heb het druk genoeg in mijn hoofd.

Geboortedagen, normaal heb je er maar ééntje die je ieder opvolgend viert. Het is mij al eens gesuggereerd om een tweede geboortedag te vieren. De dag waarop ik de definitieve omschakeling maak. Een raar idee is het niet, ik heb al eerder van transgenders gehoord dat ze een ‘wedergeboorte’ vieren. De dag die ze daarvoor kiezen verschilt, meestal lees ik over de dag van de operatie. Maar voor mij voelt dat niet als de juiste dag. Voor ik dat moment zal bereiken, als ik er al voor kies, dan ben ik al een hele lange tijd en vooral een real-life-experience verder. De éérste dag van die real-life–experience, die samenvalt met de eerste dag dat ik oestrogenen zal nemen. Dat klinkt als een prima wedergeboortedatum.

Of en hoe ik dat ga vieren, dat weet ik nog niet. Ik vind het wel charme hebben om bij die dag stil te staan. Wie weet met beschuit met muisjes. Ik heb zelfs al eens gehoord van geboortekaartjes die verstuurd werden. Wellicht wat overdreven, wel leuk natuurlijk. Stilstaan bij die nieuwe start geeft wel houvast voor mijzelf en voor mijn omgeving, dat zal ik sowieso wel doen. Ik weet alleen nog niet goed hoe.