De wetenschap van laserontharing

Eén van de Youtubers die ik volg, Veritasium, heeft een video gepost met close-up en slowmotion beelden van laserontharing.

In de video zie je beelden van wat er gebeurd met een haar die wordt geraakt voor een laserpuls: De melamine absorbeert de energie in de vorm van warmte. De temperaturen lopen zo hoog op dat het water in de haar in een fractie van een seconde verdampt. Die warmte zorgt er ook voor dat de stamcellen die verantwoordelijk zijn voor het aanmaken van nieuwe haarwortels als de oude haar is uitgevallen beschadigen. Dat is het doel van laserontharing: de haarzakjes zo verzwakken dat ze geen nieuwe haren meer kunnen produceren.

Kijk zelf maar, alles ziet er tof uit in slowmotion:

In de video laten ze de effecten zien op lange haren. Maar bij een daadwerkelijke ontharingssessie gebeurt alles wat je ziet ín de huid. energieabsorptie, opwarmen, verdampen van water en denatureren van stamcelwanden. Dat voelt ongeveer even pijnlijk zoals het klinkt. Hierom wordt er ook lucht van een graad of 20 onder nul tegen je huid geblazen om het gebied te koelen, dat scheelt al behoorlijk.

Ik heb zelf een een vrij hoge pijngrens voor dit soort dingen en doorsta een sessie met op mijn tanden bijten en ademhalingsoefeningen. De daadwerkelijke behandeling van het baardgebied duurt hooguit 10 minuten en dat vind ik nog vol te houden, al kan je bij de huisarts vragen om verdovende Emla crème.

Na zo’n sessie voelt het alsof je wat te lang in de zon hebt gezeten en dat gevoel trekt met een paar uur weg. Extra koelen met een koud washandje, icepack of aftersun geeft verlichting van de napijn.

Mocht je je nog afvragen waarom mijn sociale media altijd vol staan met ‘troosttaart’ als ik weer eens een afspraak bij de huidtherapeut heb. Dat is dus hierom.