Kersenbloesem

Al jaren ben ik hiermee bezig en altijd heb ik ermee gewacht. Twijfels, nadenken over de stijl, zoeken naar een artiest. Maar vooral wachten tot ik tevreden genoeg was. Tevreden genoeg met mijn lichaam om het te versieren. Ik zie het als het sluitstuk van mijn transitie en ook al zijn daarin nog wat losse eindjes te knopen beschouw ik die als voltooid. Voor mij is dit het vieren van mijn lichaam. Vieren dat ik mijzelf ben. Vieren dat ik vrede heb gesloten met mijn spiegelbeeld. Het is ook een beloning aan mijzelf voor alle energie die in mijn transitie heb gestoken, voor de pijn die ik heb geleden, voor alles wat ik heb moeten doen en alles wat ik heb moeten laten.

Het was een project van enkele maanden, op mijn bovenbeen staat sinds deze zomer nu dit:

DSC_0288

De foto is gemaakt net na de laatste inkleursessie. Als alles geheel genezen is wordt het tijd voor mooie geposeerde foto’s.

Het ontwerp is speciaal voor mij gemaakt, aangezien ik een tattoo iets heel persoonlijks vind. Daarom wilde ik in eerste instantie ook zeker niet iets dat leek op een sakura, juist omdat het een veel gebruikte afbeelding voor tatoeages is. Maar ondertussen vind ik die kersenbloesem ook gewoon enorm mooi. Uiteindelijk is dat ook de doorslaggevende factor geweest. Dat het ontwerp naar mijn wens is gemaakt gaf ook de ruimte voor mijn eigen stijlvoorkeuren met sobere zwarte en ongekleurde delen.

De traditionele betekenis die in Japan aan de kersenbloesem wordt gehangen is wel passend en heeft ook wel inspiratie gegeven aan het ontwerp. De sakura bloeit ieder jaar slechts kort maar intens. Iets wat men in Japan viert met een Hanami, meestal een picknick onder de bloeidende bomen. Na een bloeiperiode van een week of twee beginnen de bloesemblaadjes te verwelken en veranderen de bomen van een uitbundig roze naar een niet bijzonder opvallende groene boom. De kersenbloesem is een symbool van het leven, sterfelijkheid en de vergankelijkheid van schoonheid. Om die reden zijn er ook drie losse vallende blaadjes toegevoegd aan mijn tattoo.

De tweede betekenis

Behalve een voltooiing van mijn transitie heeft deze tattoo een tweede betekenis gekregen. Het zal voor altijd verbonden blijven met wat ik hoop mijn laatste depressieve periode zal zijn. Ik heb deze zomer nog een aardige downswing gemaakt met mijn stemming. Iets dat er langzaam in is geslopen in ik pas te laat heb opgemerkt, daar schreef ik vorige week over. Hierdoor ben ik op de dag dat de vallende blaadjes zijn gezet ook iets moois en bijzonders verloren.

Dat voelt nu enigszins ironisch, maar ik zie het zeker wel als iets symbolisch. Ik ben altijd van mening geweest dat alles wat we mee hebben gemaakt bijdraagt aan wie we zijn. Niet alleen de positieve dingen, maar ook de negatieve dingen. Zowel geluk en liefde als pijn en verdriet zijn essentieel voor een volledig en waardevol leven.

Sakura mogen dan gezien worden als een symbool van de vergankelijkheid en hun na een korte bloeiperiode hun bloesems laten vallen. Die bomen doen ook nog iets anders: ieder voorjaar komen de bomen opnieuw in bloei. Ze vormen nieuwe bloesems en beginnen een nieuwe levenscyclus. Onverwachts heeft mijn tattoo zo een tweede betekenis gekregen, eentje die ook de rest van mijn leven zal koesteren en waarderen.

Hanami 2015-0091

Hanami in het Amsterdamse bos – april 2015

Bonsai Boobies

Kennen jullie Bonsai Kitten nog? Jaren geleden, volgens mij nog vóór Google is er een enorme rel over geweest: Een website waar je katten kon kopen die als kitten in een glazen waren gestopt om ze in rare vormen te laten groeien. Men was er zó verbolgen over, er werd niet eens opgemerkt dat de site verstoken was van iedere vorm van contactinformatie. Geen adres, geen telefoon zelfs geen e-mailadres. Het was een grote hoax. Laatst moest ik er zittend op de rand van mijn bed weer aan terug denken toen ik naar beneden keek: ik heb bonsai boobies.

Een paar weken geleden ben ik terug gekomen op mijn kweken of vullen besluit dat ik ongeveer een jaar geleden nam. Ik heb mij destijds voorgenomen om mijn borsten te laten groeien onder invloed van medicatie: de ‘kweken’ optie. Opvullen van bh’s met protheses, kipfilets of andere zaken heb ik destijds links laten liggen. Het groeien ging me te gestaag en pokon helpt helaas niet. Naar mijn idee werd ik vaker gemeneerd dan ik prettig vind en bedacht me dat in de passabileitsafweging (in mijn blog van vorige week heb ikdat uitgelegd) de aanwezigheid van duidelijk herkenbare borsten best wel eens zou kunnen helpen. Ik besloot het te testen, mijn twittervolgers hebben vast wel wat tweets gezien over een ‘sociaal experiment’.

Op internet kwam ik een alleraardigst webwinkeltje tegen dat specialiseert in kleine cupmaten. Volgens de maattabellen heb ik net aan een AA en dat valt nogal in het niet bij mijn postuur, dus ik koos voor exemplaren voorzien van inserts.  Het alleraardigste webwinkeltje verpakt de spulletjes in paars vloeipapier. Dan heb je meteen al een streepje voor bij mij, het zijn van die kleine dingetjes die het leven leuker maken.

Purple tissue

Tijd om de proef op de som te nemen. Het was nog net koud genoeg voor warme winterkleding, daaronder viel het niet zo op dat mijn boezem wat groter was dan een dag eerder. Het scherpe kantje van de overgang was er gelukkig vanaf. Het was wel meteen succesvol. Ik werd direct significant vaker gemevrouwd en het meneren nam direct af.    Ook al weegt schuimrubber niet zoveel, het legt nogal wat gewicht in de schaal als het om de passabiliteitsafweging gaat. Het grotere volume zorgde ervoor dat ik instant passabeler ben. Ik voel me er een stuk zelfverzekerder door. Waar mijn eerdere afweging kweken of vullen was, is het motto nu: fake it ‘till you make it.

De bh’s hebben nog een bij-effect: ze veranderen de vorm van mijn borsten. Toen ze nog in het wild groeiden hadden ze een duidelijke neiging tot schijn afhangen en ovaal zijn. De bh’s die ik draag geeft een rondere en veel mooiere vorm, ook als ik ze niet draag. Bonsai boobies, ik heb ze. Ik laat ze gewoon in een voorgedefinieerde vorm groeien. Net zoals de kittens. Net zoals echte bonsai boompjes, die niet alleen klein worden gehouden maar ook in bijzondere vormen worden gemanipuleerd.

Mijn ‘sociaal experiment’ heeft me wel doen nadenken over de toekomst. Als mijn borsten de afmetingen en vorm blijven hebben zoals nu dan overweeg ik een vergroting. Zover is het nog niet. Het duurt zeker twee jaar voor de hormonen hun maximale werking bereikt hebben, daar wacht ik nog op en dan moet ik nog gaan sparen. Want tegen het advies van het College voor Zorgverzekeringen in heeft de minister eigenhandig bepaald dat operaties aan secundaire geslachtskenmerken niet vergoed worden. Daar is wat voor te zeggen, want als je als vrouw met kleine borsten geboren bent moet je het ook zelf betalen. Maar het is wel meten met twee maten: mijn baardgroei (ook een secundair geslachtskenmerk) laat ik op kosten van de verzekering weglaseren en transmannen krijgen de mastectomie gewoon vergoed. De politiek is er ook gewoon niet over uit, afgelopen jaar nog is er een motie in de tweede kamer geweest om een fonds op te richten voor het vergoeden van operaties  aan secundaire geslachtskenmerken bij transseksualiteit. We spreken dan over een bedrag van € 250.000 op een begroting van zo’n € 60 miljard, ofwel 0,0004% van de zorgbegroting. Helaas heeft die motie het niet gehaald. Nou ja wie weet wat de toekomst nog brengt, en ik heb het er best voor over om zelf te betalen.

Die mogelijkheid dat ik een vergroting neem heeft nog een ander gevolg: “No tattoo for you!” Ik heb al lang de wens een tatoeage te laten zetten, ik heb ook een idee wat ik wil. Maar dat komt precies langs het probleemgebied bij mijn borsten. De huid daar kan best wat uitgerekt worden, en met een beetje pech zou een chirurg nog de scalpel door het ontwerp halen ook. Ik heb het een tattoo-artiest gevraagd en hij raadde het af om nu al die tatoeage te laten zetten. De kans dat het uitrekken van de huid de afbeelding beïnvloed is zeker aanwezig. Ik wacht nog wel even. Ik wil graag een tattoo en heb al jaren een concept mijn hoofd dat ik wil, maar ik zal niet een tattoo nemen op het tattoo nemen.

Oh ja, om die vraag maar meteen te pareren: ongeveer de helft is echt. 😉