Fading Gender’s Gray Rainbows

4 jaar geleden schreef ik ‘Aseksualiteit, taart is beter dan seks’, waar ik vertelde over mijn gebrek aan seksuele interesse. Ik ben naar aanleiding daarvan zelfs nog eens geïnterviewd voor een artikel de Belgische krant De Morgen. Sindsdien, en dan vooral in de afgelopen paar maanden zijn er wel dingen aan het veranderen. Het lijkt erop dat ik zelfs weer iets van een libido heb. Daarom wil ik nu met mijn blog een nieuwe richting op. Over mijn transitie is niet zo heel veel meer te vertellen. ‘Klaar’ ben ik nooit, maar voorlopig gaan op dat gebied geen wereldschokkende dingen meer gebeuren. Al zal ik zeker nog over mijn transitie blijven schrijven.

Gray Rainbows

Onder de noemer Gray Rainbows wil ik meer gaan schrijven over seksualiteit in ruime zin: zowel op persoonlijk vlak, maar ook in algemenere termen over seksualiteitsbeleving bij transpersonen. Want daar ontbreekt het me gewoon aan. Gray Rainbows, grijze regenbogen, is een een verwijzing naar de kleuren van de aseksual pride en gay pride vlaggen en de titel van mijn eigen blog: de geleidelijk overgang tussen het zwart-grijs-wit-paars naar een regenboog. Zo voelt het voor mij persoonlijk.

Afgelopen week ben ik begonnen in het boek Come as you are van Emily Nagoski.* Een boek waarover ik las op Oh Joy Sex Toy (let op! Not Safe For Work, maar hey er staat sex toy in de titel). Tot nu to behoorlijk interessant en ik zal vast nog wel een paar keer naar verwijzen en uit citeren. Maar één passage in de Nagoskis introductie stoort me:

[..] but there is too little research om trans* and genderqueer sexual functioning for me to with certainty whether what’s true about cisgender women’s sexual wellbeing is also true for trans* folks. I think it is, and as more research emerges over the coming decade we’ll find out, but in the meantime I want to acknowledge that is basically a book about cisgender women. – Emily Nagoski, Come as you are

Ik moet maar afwachten of de inhoud van het boek op mij van toepassing is. Ik vermoed grote delen wel, vooral de psychologische onderwerpen. De fysieke en anatomische informatie zal ik voor mezelf wat ruimer moet interpreteren. Voor een boek dat wordt aangeprezen als: “Een van de beste boeken over seksualiteit en verlangen van de afgelopen paar jaar.” Vind ik dat toch wel een manco.

Dat is geen verwijt naar de schrijver of aan hen die dit boek aanprijzen. Er is gewoon heel weinig onderzoek gedaan naar seksualiteitsbeleving door transgenders. In de transgemeenschap wordt er ook verdraaid weinig gesproken over seks, ik ervaar dat daar nog best een taboe op rust, dat vind ik echt jammer. Ondertussen heb ik om me heen behoorlijk veel sex positive mensen waarmee ik over de meest uiteenlopende dingen kan praten. Maar geen van hen heeft hetzelfde anatomische referentiekader, de meesten zijn gewoon cis en een deel van mijn vrienden identificeert als queer.

Daarom heb ik besloten zelf maar eens actie te ondernemen en kies ik ervoor om hier op mijn blog op een open, heldere en sex positive manier te schrijven over seksualiteit als transgender. Ik wil daarin duidelijk zijn en geen onderwerp schuwen zonder ordinair te worden. Als anderen het niet doen, dan moet ik daar zelf verandering in brengen.

Aseksueel een fase?

Beschouw ik mezelf ‘genezen’ van mijn aseksualiteit? Absoluut niet, aseksualiteit kan je niet genezen, want het is geen aandoening maar gewoon een voorkeur Sommige mensen hebben nu eenmaal geen interesse in seks, en dat is prima. Geen seksuele voorkeur hebben is net zo valide als iedere andere voorkeuren. Aseksualiteit is gewoon het uiteinde van een spectrum.

Voor mij was identificeren als aseksueel een deel van mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik voelde me er goed bij en het is gewoon enorm fijn om te weten dat je niet de enige bent die zich op een bepaalde manier voelt. De aseksuele gemeenschap heeft me een tijd lang een veilige plek geboden en daarvoor ben ik erg dankbaar. Het gaf, en geeft me nog steeds, de rust voor mijn eigen proces en eigen ontwikkeling.

Dat ik me een tijdlang als aseksueel heb geïdentificeerd en nu toch weer mijn seksualiteit ga verkennen betekent niet dat die vlieger ook op gaat voor andere aseksuelen. Maak alsjeblieft geen opmerkingen: “Zie, het is maar een fase.” Laat mensen in hun waarde, waar op het spectrum ze zich ook thuis voelen en ook hoe vaak, of juist niet, ze van positie veranderen.

*N.B. De link naar dat boek is er één naar een kleine onafhankelijke boekwinkel. Daar krijg ik verder niets voor en mijn enige belang erbij is het in stand houden van een fijne plek. 

Daniëlle Denkt Daten

Ik dacht de afgelopen jaren, zo ongeveer sinds mijn laatste relatie stukliep een jaar of 4 geleden, dat iedere toekomstige poging tot daten direct gericht moest op langdurige relaties. Want eenzaamheid was mijn grootste angst en dat moest koste wat het kost voorkomen worden Nu is die angst er nog steeds, en staat deze nog steeds heel erg hoog boven aan mijn lijstje. Maar ik ben er anders over gaan denken. Daar hebben de afgelopen maanden aan therapie bij geholpen.

Die gedachte dat de eerste de beste date gelijk met de ware-materiaal zou moeten zijn werkt nogal fnuikend. Het verlamde me, daarom hield ik het maar af en durfde ik het niet te doen. Bang om een blauwtje te lopen, want wat als ik op date ga met iemand en die wil niet de rest van haar leven met mij samen leven.Casual dating zat niet in mijn vocabulaire, ook al zie ik het genoeg mensen om me heen doen, voor mijzelf was het out-of-the question. Het zelfs maar aanspreken van iemand moest gericht zijn op establishing a longterm relationship. Dus ik deed het maar niet.

Even tussendoor: mensen die mij persoonlijk kennen weten dat er iemand in mijn leven is die ik soms benoem als partner of relatie. Dat klopt zo ongeveer: wat er tussen ons is, is meer dan een vriendschap, maar het is geen romantische relatie. ‘It is complicated’ Al vinden we dat een heel stomme term om te gebruiken. 

Zelfreflectie
De afgelopen weken heb ik tijd uitgetrokken voor zelfreflectie en nadenken over de grote dingen in het leven. Zo zittend bovenin een rumoerige La Place en later op doodstille plekken op de Hoge veluwe kwamen er ook andere dingen boven. Mijn schetsblok bevat inmiddels een flink aantal pagina’s met mijn gedachten over levensdoelen, spiritualiteit, seksualiteit en relaties. Schrijven is nog altijd de beste manier om mijn gedachten te ordenen.

Uit die dagen van zelfreflectie kwam al eerder duidelijkheid over mijn onzekerheden omtrent seksualiteit en intimiteit. Dat ik die onzekerheid niet meer dat enorme obstakel vindt scheelde al één enorme barrière die me in de weg stond als het ging om dating. De gedachte, of eigenlijk angst, van: “Ja maar, wat als een date zo fijn verloopt dat het verder gaat dan zoenen?” Yups, je leest het goed in mijn hoofd kon een date té goed gaan en had ik daarom liever geen date. Scheelde de wat als scenario’s in mijn hoofd.

Maar het alleen maar kunnen daten met als doel een vaste relatie zat nog stevig in mijn hoofd verankerd. Na mijn laatste wandeldag in de natuur heb ik ook daarin dingen los kunnen laten. Voornamelijk door het opschrijven wat ik nu zo enorm mis in het niet hebben van een relatie, en het bedenken welke waarde ik daarin zoek. Zo naar dat lijstje kijkend besefte ik dat voor lang niet alles gelijk the one and only tegenover me hoefde te hebben om gewoon eens op date te gaan. 

Met een casual date kan je ook gewoon een leuke avond hebben, misschien zelfs een paar avonden en misschien zelfs meer dan alleen een avond. Als het dan toch niet lekker loopt dan is dat niet erg. Een boek dat me interessant lijkt maar waar ik toch niet doorheen kom leg ik ook naar een paar hoofdstukken weg. Het hoeft niet gelijk een commitment tot het einde te zijn. Met daten net zo: soms is die klik er niet en dat is prima en soms is die klik er maar tijdelijk en dat is ook goed.

Daniëlle Doet Daten
Nou, dat is wel heel hard van stapel lopen. Ik verwacht niet in korte tijd een hele rits aan dates te hebben. Maar ik stel mezelf er wel voor open. Voor het hebben van casual dates, voor het lopen van blauwtjes, voor een andere benadering van het hele date en relatie vraagstuk. In mijn hoofd beginnen de mogelijkheden langzaam een beetje uit te kristalliseren. En het enige wat ik ervoor hoefde te doen was mijn allergrootste angst onder ogen zien en niet meer mijn pootjes ernaar laten hangen.

Aseksueel, taart is beter dan seks

Afgelopen vrijdag was ik op één van de film & discussieavonden van Get a Room. Deze avonden gaan over seksualiteit in de breedste zin van het woord en hebben iedere maand een ander thema. Er wordt een documentaire vertoont en er is altijd een relevante gast voor vragen en discussie nadien. Het thema van deze avond: a-seksualiteit, het gebrek aan seksuele aantrekking. De film van de avond: ‘(A)Seksual’

Na een documentaire sprak er een ervaringsdeskundige en was er ruimte voor vragen en discussie. Het viel me direct op dat het concept aseksualiteit nog erg onbekend was onder het publiek. Het is voor de meesten een dusdanige ver van het bed show dat ze zich er gewoon niet in kunnen inleven. Nou is dat met aseksualiteit ook niet vreemd het is een kleine groep (geschat ongeveer 1% van de bevolking) die niet echt opvalt of op de barricades staat voor erkenning. Columnist Dan Savage verwoorde het in de film als “Then you have the asexuals marching for the right not to do anything.” Op de barricades zal ik niet klimmen, maar ik zie reden genoeg om eens wat uit de doeken te doen over aseksualiteit, omdat ik mijzelf ook in die groep schaar.

Even als disclaimer: wat ik nu ga schrijven is mijn visie op en mijn beleving van aseksualiteit. Anderen zullen mijn mening niet noodzakelijkerwijs delen. Aseksualiteit kent een volledig spectrum aan uitingsvormen en variaties, met vijftig grijstinten zal je niet redden het te beschrijven. Het is eigenlijk net als gewone seksualiteit, maar dan zonder de seks. Zoals Alice door de spiegel stapte en in tegengestelde wereld terecht kwam is dat ook met seksualiteit en aseksualiteit. Tegenover ieder variatie van seksualiteit kan je een a-seksuele variant zetten.

Ik beschouw mezelf als aseksueel. Niet dat ik nooit seks gehad heb, maar ik heb altijd een minimaal libido gehad en deed aan seks meer voor mijn partner dan voor mijzelf. Ik vond het knuffelen veel fijner dan de daad zelf, dat laatste was altijd maar een hoop gedoe. Zoals in de wereld veel van a-seksuelen veel wordt verkondigd : Taart is beter dan seks! Dat kan ik beamen, taart is beter dan seks. Voor mij althans. Helemaal nu ik onder invloed van medicatie van het kleine beetje libido wat ik had ben verlost. (Ja, dat is een bewuste woordkeus.) Ik kan geen garanties geven of dat ook zo blijft, het is niet te voorspellen of verder in mijn transitie de seksualiteit weert terugkomt. Ik acht de kans minimaal maar sluit het niet uit.

Wat betekent het nu om aseksueel te zijn? Om te beginnen is er natuurlijk geen behoefte aan seks hebben. Dat is wat anders dan celibatair leven, dan kies je ervoor om geen seks te hebben maar dan bestaat de seksuele aantrekkingskracht nog wel. Bij een aseksueel persoon ontbreekt de behoefte erin simpelweg. Maar dat sluit andere dingen niet uit. Er werd tijdens de discussie na de film gevraagd of aseksuelen dan wel verliefd kunnen worden. Nou, dat kan dus zeker. Het concept van liefde en verlangen naar een partner is mijn echt niet vreemd, maar het uit zich wat anders dan bij hen die wél seksuele behoeften kennen. Zoals ik het zelf die avond omschreef: van mij mag het blijven bij dingen die je ook gewoon op straat zou kunnen doen: knuffelen, handje vasthouden, zoenen, dat soort dingen. Zoenen is voor mij wel zo’n beetje het meest intieme en fijnste wat ik mij kan bedenken, dan is het gewoon genoeg.

Gewone relaties werden ook aangehaald, zowel in de film (inclusief huwelijksvoltrekking) als in de discussie achteraf. Met een beetje de aanname dat aseksuelen geen behoefte zouden hebben aan een relatie. In de film wordt er een voorbeeld geschetst dat sommigen dat ook niet hebben en zich prettiger voelen in een nogal groots opgezette polyamoreuze constructie (er komt een screenshot van langs in de trailer hierboven.) Ik kan me er wel iets bij voorstellen, maar voor mij is dat niets. Ik ben toch wel behoorlijk monogaam ingesteld. Ik wil graag een partner voor mijzelf die ik niet hoef te delen. Maar ik zie de moeilijkheden die dat op gaat leveren, het wordt nogal een klein vijvertje om in te vissen, een constructie met een open relatie sluit ik daarom ook niet bij voorbaat uit.

Hierboven schreef ik al dat aseksualteit bestaat in combinatie met  voorkeuren. Het idee dat blijkbaar leeft is dat aseksuelen, omdat ze toch geen seks willen, geen voorkeur voor een geslacht hebben. Die mensen zijn er zeker, ik denk dat panseksualiteit (geen voorkeur voor een bepaald gender/geslacht) een geaardheid is doe onder aseksuelen vaker voorkomt dan onder seksuelen. Maar genoeg hebben ook gewoon een specifieke voorkeur. Ik zelf geef de voorkeur aan vrouwen, ben dus lesbisch. Ik kan prima een man een knuffel geven, dat doe ik ook regelmatig (in mijn vriendengroep wordt nu eenmaal geknuffeld als begroeting). Maar dat is anders dan knuffelen met een geliefde, er zit een wereld van verschil tussen de twee. Met een geliefde knuffelen is fijner, warmer, intenser, langer en intiemer en dat doe ik dan liever met een vrouw dan met een man.

De belangrijkste zaken rondom (mijn) aseksualiteit heb ik wel belicht. Maar als je nog vragen hebt, je kan ze gerust stellen via het reactievakje hieronder. Voor meer informatie over aseksualiteit in het algemeen kan je terecht bij AVEN: Asexuality Visibility and Education Network, er is ook een Nederlandstalige versie van de informatiepagina’s.