Dr Lacelove, or: how I learned to stop worrying and love my breasts

Het is iets dat ik veel eerder had moeten doen. Ik heb het ook al veel eerder gezegd dat ik het zou doen, hier een half jaar terug al. Maar uitstelgedrag dat zich gesterkt voelt door onzekerheid is een taaie cirkel om te doorbreken. Het heeft van maart tot oktober geduurd voor ik eindelijk eens de stap zette om ook daadwerkelijk eens iets te bestellen bij de Hunkemöller. Degenen die me hebben zien lopen met dat roze-witte tasje hadden waarschijnlijk niet door wat voor een mijlpaal de inhoud daarvan was. Dat begint bij mij net ook een beetje in te dalen.

Ik weet dat er winkels zijn die specialiseren in kleine cupmaten. Normaal hoef ik het bij de reguliere lingeriezaken of zelfs maar de Hema het niet te proberen met een cupmaat die ergens halverwege de Tannerstadia scoort. En hoe blij ik ook ben dat er iets bestaat als ‘De Kleine BH-shop’ daar iets bestellen heeft een bepaalde lading. In mijn hoofd is het een stigma: ik ben speciaal en niet gewoon een doorsnee vrouw die bij de doorsnee winkels kan shoppen voor mijn unmentionables. Dat ik nu bij ’s lands grootste lingerieketen terecht kon is enorm validerend voor mijn zelfbeeld.

Het is alsof Dr. Lacelove een recept uitschreef en ik bij de apotheek mijn medicijn ging halen. Zo’n kanten niemendalletje geeft een enorme boost in mijn eigenwaarde. Ook al paste ik mijn nieuwe aankoop pas avonds laat thuis, vermoeid na een buitengewoon lange dag, het hielp direct, een moment van verlichting. Ik keek in de spiegel en voelde me goed. Ik maak me sinds dat moment minder zorgen om mijn cupmaat en houd een stuk meer van mijn lichaam en alle imperfecties die er een onderdeel van zijn.

Voorlopig zal ik nog geen afscheid nemen van mijn standaard Handfulls –Ja, zo heten ze echt!de van een hoeveelheid schuimrubber voorziene sportbh’s die mijn dagelijkse leven vorm geven. Maar ik heb nu wel een alternatief daarvoor, een bh die het gebrek aan extra volume ruimschoots goed maakt in sexyness. Het is een opstap die ook mijn zelfvertrouwen een flinke boost geeft. Ik voel me nu zeker genoeg om gewoon te gaan shoppen in een lingeriezaak, niet meer het gevoel hebbend dat ik met een paar schuimrubber neptieten in een bh gepropt binnen stap. Mijn huidige receptje heb ik vervuld via de online apotheek shop van de Hunkemöller. Ik voel me zekerder en, eh… Ik had het woord ‘valide’ al een keer gebruikt dit blog hè? Nou dat dus.

Ik heb de mogelijkheid van een borstvergroting ook nog steeds niet uitgesloten, de kans dat ik het doe is in elk geval een heel stuk kleiner, zelfs al zou een chirurgische ingreep vergoed gaan worden en geld niet het bezwaar vormen. Eigenlijk zou ik mijn lingeriebonnetjes moeten declareren bij mijn ziektekostenverzekeraar. Wat meters kant, een handvol fournituren en een vaardige lingerieontwerper is al wat ik nodig lijk te hebben. Heel wat goedkoper dan een chirurgische ingreep, met uiteindelijk eenzelfde resultaat. Zou de inzendtermijn voor hun ‘Beste zorgidee van Nederland’ voor dit jaar al gesloten zijn?

lacelove

Het medicijn van Dr. Lacelove

Dit artikel is onderdeel van een reeks blogs over mijn persoonlijke issues met mijn cupmaat en de verzekeringstechnische aspecten van borstvergrotingen. Lees hier de rest van de artikelen. 

Vol verwachting…

Terugbellen zijn ze bij het Genderteam niet heel sterk in. Afgelopen vrijdag zou ik gebeld worden om me te informeren van het besluit van het teamoverleg. Of er geen bezwaren zijn van de andere psychologen of artsen die ook mijn dossier met alle gespreksverslagen en uitslagen van testen en bloedonderzoek te zien krijgen. De psycholoog met wie ik dat voortgangsgesprek had zou een positief advies geven in het overleg. Heb ondertussen ook al een dexa-scan (botdichteidsmeting) en een stemonderzoek bij de KNO-arts gehad en een afspraak bij de endocrinoloog voor aanstaande vrijdag op zak.

Toch drukt het op me, ik ben er zelf 99% zeker van dat het advies postief gaat zijn. Er blijft een kleine kans dat een van de psychologen ergens in het dossier een bezwaar vind of een arts een contra-indicatie ziet in mijn bloedwaarden. Dat kan het proces blokkeren, of voor uitstel zorgen. De kans daarop is miniem en feitelijk afwezig, de zekerheid is dat ook: afwezig. Ik vind het slordig dat als er wordt toegezegd dat er gebeld wordt dit dan niet gebeurd. Het gaat hier om grote ingrijpende zaken. Het is niet een bevestiging van een internetabonnement wat je hebt afgesloten. Het is iets wat grote ingrijpende gevolgen heeft voor de rest van mijn leven. Zal niet de eerste keer zijn dat ik zelf maar even achter dit soort dingen aan moet bellen.

Ondertussen ga ik zelf gewoon lekker verder met mijn transitie en mijn lichaam denkt daar ook  zo over. Gisteren wist mijn lijf me even duidelijk te maken dat dameskleding toch echt van dunnere, soepelere stof gemaakt is en berekend op het dragen  meerdere laagjes, vooral op twee specifieke plaatsen. Om het geheel netjes en vooral kuis te houden toch last-minute een hemdje aangetrokken. Als dat een voorbode is van hoe ik ga reageren op het volgende pakket hormonen dan heb ik straks geen klagen, ook al zal ik dan eerder aan bh’s moeten dan verwacht. Merkte ook al op dat ik hoognodig naar de kapper moet, de scheiding in mijn haar klopt niet meer. Ik heb er een gewoonte van gemaakt om die scheiding vanuit één van mijn inhammen te leggen. Dat wordt steeds lastiger, die inhammen beginnen langzaam wat dicht te groeien. Mijn kapsel vergt interventie van een goede kapper. In elk geval: de androcur doet zijn werk, mijn angst voor kaal worden is gesust.