Afremmen

Ik moet even pas op de plaats maken. De afgelopen weken ben ik druk geweest, te druk heeft mijn lichaam me laten weten in niet zo subtiele hints. Hoe graag ik zo snel mogelijk verder wil, het zal even wat rustiger aan gaan voorlopig.

‘Het’ is niet mijn transitie, dat ligt nog op schema. Althans dat hoop ik. Deze week is er weer zo’n berucht genderteamoverleg waarin besloten wordt of ik verder mag met de volgende stap. De psycholoog waarmee ik het voortgangsgesprek had een paar weken terug zou een positief advies geven in het team. Normaal gesproken worden die adviezen gewoon overgenomen door het team en voorzover ik weet zou de internist ook geen bezwaren moeten hebben. Ik ben gezond en in lichamelijk in goede conditie, dus ik ga niet uit dat ze nog wat raars in mijn bloedwaarden vinden. Ik zou daar vrijdag over gebeld moeten worden en de afspraak met de internist om dat recept daadwerkelijk voor te schrijven staat al weken in de agenda. Maar toch ben ik er nerveus over.

‘Het’ is wel mijn verhuizing. Dat kost nogal wat energie zo’n huis inrichten. Afgelopen weken ben ik al mijn vrije dagen in mijn huis bezig geweest. Met nog de nodige bezoeken aan de Ikea en het in elkaar zetten van meubels. Ik verzet veel werk en besteed er veel tijd aan, maar toch heb ik het gevoel dat ik niet genoeg opschiet. Dus zette ik er de turbo op. Dat is teveel gebleken. Ik ben duidelijk vermoeid. Ga vroeg naar bed en voel me niet uitgeslapen. Ik ben kribbig. Kan me moeilijk concentreren.

Toen ik eerder deze week werd herinnerd aan een feestje, dat pas ergens in september gaat zijn. Toen ik even nadacht over hoe ik daar zou komen en of ik gebruik zou willen maken van een overnachtingsmogelijkheid zag ik alleen maar beren op de weg. Stress en paniek viel mij ten deel om iets kleins als een simpel feestje, de tranen stonden in mijn ogen. Dan hebben ook mijn fijne klassieke stressverklikkers hebben ook weer de kop op gestoken: puistjes en eczeem. Oh Joy! alsof ik zit te wachten op jeuk met dit warme weer. Kortom ik ben gewoon moe.

Zo’n transitie vergt best wel wat energie en gooit er nog een extra schepje stress bovenop. Nadenken over dingen waar mensen nooit over na hoeven denken. Voorbereidingen treffen. Bepaalde aspecten van mijn leven omgooien. Veel bezoeken aan het ziekenhuis voor psycholoog, arts en de nodige extra onderzoeken, naar huidtherapeuten en binnenkort ook nog een een logopedist. Ik heb een fulltime baan. Ben aan het verhuizen. Daarnaast poog ik nog een sociaal leven te hebben. Dat kost me alles bij ekaar teveel energie en moet gewoon even afremmen.

Morgen laat ik die verhuizing even voor wat het is en ga ik lekker shoppen, op doktersrecept welteverstaan. De bonnetjes mag ik dan wel niet richting mijn zorgverzekeraar sturen, het schijnt wel belastingaftrekbaar te zijn (dat moet ik nog even goed uitzoeken).

Kluspauze

De komende twee weken zal ik afwijken van mijn vaste donderdag en zondag blogmomenten. Ik ben aan het klussen in mijn nieuwe woning waar ik deze week de sleutel van heb gekregen. Lange dagen en zwaar werk.

 

In ieder geval zal ik na mijn bezoek aan het VUmc, volgende week, een update posten.

Van de hak op de tak!

Normaal neem ik altijd rustig de tijd voor het schrijven van een blogje. Soms begin ik een paar dagen van te voren met een concept, andere keren heb ik een flinke en plotselinge bron van inspiratie en schrijf ik in één keer door de tekst. Maar vandaag zijn er even zoveel dingen gebeurd dat het een Van de hak op de tak wordt (wat trouwens ook een boek van Rien Poortvliet is). Mijn gedachten stuiteren zó in het rond dat ik het gewoon maar even hier neerzet. Hopelijk kalemeren mijn gedachten, die nu als een hand vol stuiterballen door mijn hoofd heen stuiteren, dan wat.

Het begon vanmorgen vroeg al met een tandartsbezoek, wortelkanaalbehandeling deel twee. Op zich viel het wel mee. Maar bijna een uur met zo’n vreselijk rubber lapje, alsof je op een ballon sabbelt, is toch niet echt prettig. Napijn is zo goed als afwezig gelukkig, na het eerste deel van de behandeling was dat wel anders. Volgende keer moet die kies nog één keer open en wordt de alles samen met een naastliggende kies, waar een gaatje zit, netjes afgewerkt met een permanente vulling.

Chick Happens!

Aansluitend ben ik naar Amsterdam getogen om wat voornemens uit mijn blog over Zomerkleding en Voortgangsdrempels ten uitvoer te brengen. Dat is gelukt! Het standaard winkelaanbod heb ik lekker links laten liggen. Ik ben gelijk doorgelopen naar de Negen Straatjes. Onderweg werd ik even afgeleid door de Gay&Lesbian Bookstore. Daar vond ik in één van de rekken deze kaart. Het is in twee woorden een aardige omschrijving van de achtbaan waarin ik nu zit. Ik ben lekker de Negen Straatje doorgewandeld op zoek naar Who’s that Girlgetipt door een collega. Eenmaal daarbinnen heb ik maar mijn gebruikelijke shop-techniek (zelf rondlopen en zoeken of ik wat vind) overboord gezet en gewoon gelijk om hulp gevraagd.

Goede zet! Voor ik het wist stond ik in een pashokje en werd zo ongeveer de halve winkel langs het gordijn aangereikt om te proberen. Ik heb weer gemerkt dat ik kleding echt aan moet zien. Dingen die me op het hangertje leuk leken waren soms vreselijk als ik het aan had en andersom ook. Ik heb nu zomerjurken gekocht waarvan ik op het eerste gezicht had gedacht dat ze echt mijlenver buiten mijn comfort zone zouden liggen. Welke dat zijn kan je zien op mijn Tumblr-Pagina.

Thuis gekomen vond ik post op de mat. Van de woningcorporatie waar ik mijn huis van koop: dat de datum voor de opleveringsinspectie en het passeren bij de notaris drie dagen eerder is dan voorzien. Aanvraag voor de vrije dag daarvoor is gelukkig gelijk goedgekeurd, dat scheelde al een beetje in de stress.

Om de dag nog even compleet te maken telefoon van het Genderteam. Dat ik weer verwacht wordt voor een aantal afspraken. Voortgangsgesprek bij de psycholoog,  controle bij de internist/endocrinoloog en een botdichtheidsmeting. Gelukkig plannen ze daar alles zoveel mogelijk op één dag. Helaas valt het precies midden in mijn klus/verbouw/verhuis periode, het kost me dus een dag waarin ik niks gedaan ga krijgen. Maar dit is gewoon belangrijk en heeft prioriteit.

Van mij mag deze dag wel om zijn…. Volgende keer weer een gewone blog met begin, middenstuk en slot.