Grey Rainbow: sex positive & slut shaming

Dus, blijkbaar is er een filmpje het internet op gelekt waarin te zien is dat Patricia Paay seks heeft, met het licht aan. Dat is voor zover ik het heb meegekregen, ik houd me niet erg bezig met glamournieuws. Maar mijn twitter timeline had het er druk mee, vooral met bepaalde gedragingen van nieuwsmedia als NPO Radio 1, andere bekende Nederlanders die er vooral een afkeurend oordeel over hebben en radio DJ’s die het aangrijpen voor een lekker potje slut shaming ter meerde eer en glorie van henzelf.

Om te beginnen is het gewoon een rotstreek om iemands home video’s of foto’s ongevraagd te verspreiden. Ongeacht of daar seks op te zien is of iemands eerste pogingen tot jongleren. In dit geval ging het blijkbaar om seks, seks bedreven door een vrouw die ouder is dan 25 (en daarom als ‘over datum’ wordt beschouwd), en vooral seks bedreven voor een vrouw. Want vrouwen mogen niet seksueel actief zijn: dan worden ze beschouwd als losbandig, hoer, slet, afgelebberde boterham en nog meer van die nare termen die mannen ervoor bedacht hebben. Mannen ja, ik ben hier even op mijn genderbinairst. Dat heet slut shaming, en dat is gewoon onacceptabel.

Hugh Heffner vs. Patricia Paay

Als je het afzet tegen een man die seksueel actief dan zie je waar het mis gaat. Ergens zag ik een vergelijking tussen Playboy tycoon Hugh Heffner tussen tientallen schaars geklede vrouwen en Patricia Paay. Heffner is altijd een symbool geweest van mannelijkheid en gezien als een positief rolmodel. Juist omdat ‘ie zich op hoge leeftijd omringt met (volgens media-maatschappij maatstaven) mooie jonge vrouwen en naar verluidt op zijn 90e nog seksueel actief is. Maar nu het om een vrouw gaat spreekt het roddelcircuit er ineens schande van en doet haar leeftijd er niet eens zoveel toe.

Herinneren jullie nog de gelekte seksvideo van Tommy Lee in de jaren ’90? Waarschijnlijk niet. Je weet mogelijk niet eens dat hij de drummer is van Mötley Crüe. Je zal je vast wel de gelekte seksvideo van Pamela Anderson herinneren. Gaat om het zelfde filmpje, maar waar hij opgehemeld werd als stoer, werd zij ervoor verguisd als slet.

Het moedwillig vernederen van seksueel actieve vrouwen door de maatschappij en de media is een van de redenen waarom feminisme nog altijd actueel en relevant is. Zolang 3FM DJ’s er nog flauwe grappen over maken en voetbalcommentators en tv-presentatoren van showbizz programma’s zichzelf superieur kunnen voelen tegenover hun publiek door iemand als Paay zo hard mogelijk de grond in te trappen blijft het nodig om tegen seksisme te strijden.

Sex Positive

Zelfs toen ik mijzelf nog als volledig aseksueel identiceerde had ik een sex positive instelling. Ook al had ik zelf dan liever een stuk taart. Maar ik begreep wel dat seks gewoon iets leuks is, iets dat lekker voelt, iets dat je dichter tot je partner kan brengen. Seks is belangrijk en daar mag je van genieten: ongeacht het gender waarmee je identificeert, ongeacht je 25 of 75 bent.

Het idee dat blijkbaar alleen maar mannen mogen genieten van seks zit ook in de westerse maatschappij heel erg diep. Terwijl er neergekeken wordt op culturen waar vrouwen en meisjes worden besneden zodat ze geen plezier aan seks kunnen beleven. Doet men hier exact hetzelfde, alleen niet met een roestig scheermesje in een donkere hut: vrouwen worden hier besneden met woorden. Ze mogen geen plezier hebben aan seks en al helemaal niet erover vertellen, dat vindt de westerse maatschappij een voorrecht voor mannen. Tijd dat we daar een einde aan maken.

 

Fading Gender’s Gray Rainbows

4 jaar geleden schreef ik ‘Aseksualiteit, taart is beter dan seks’, waar ik vertelde over mijn gebrek aan seksuele interesse. Ik ben naar aanleiding daarvan zelfs nog eens geïnterviewd voor een artikel de Belgische krant De Morgen. Sindsdien, en dan vooral in de afgelopen paar maanden zijn er wel dingen aan het veranderen. Het lijkt erop dat ik zelfs weer iets van een libido heb. Daarom wil ik nu met mijn blog een nieuwe richting op. Over mijn transitie is niet zo heel veel meer te vertellen. ‘Klaar’ ben ik nooit, maar voorlopig gaan op dat gebied geen wereldschokkende dingen meer gebeuren. Al zal ik zeker nog over mijn transitie blijven schrijven.

Gray Rainbows

Onder de noemer Gray Rainbows wil ik meer gaan schrijven over seksualiteit in ruime zin: zowel op persoonlijk vlak, maar ook in algemenere termen over seksualiteitsbeleving bij transpersonen. Want daar ontbreekt het me gewoon aan. Gray Rainbows, grijze regenbogen, is een een verwijzing naar de kleuren van de aseksual pride en gay pride vlaggen en de titel van mijn eigen blog: de geleidelijk overgang tussen het zwart-grijs-wit-paars naar een regenboog. Zo voelt het voor mij persoonlijk.

Afgelopen week ben ik begonnen in het boek Come as you are van Emily Nagoski.* Een boek waarover ik las op Oh Joy Sex Toy (let op! Not Safe For Work, maar hey er staat sex toy in de titel). Tot nu to behoorlijk interessant en ik zal vast nog wel een paar keer naar verwijzen en uit citeren. Maar één passage in de Nagoskis introductie stoort me:

[..] but there is too little research om trans* and genderqueer sexual functioning for me to with certainty whether what’s true about cisgender women’s sexual wellbeing is also true for trans* folks. I think it is, and as more research emerges over the coming decade we’ll find out, but in the meantime I want to acknowledge that is basically a book about cisgender women. – Emily Nagoski, Come as you are

Ik moet maar afwachten of de inhoud van het boek op mij van toepassing is. Ik vermoed grote delen wel, vooral de psychologische onderwerpen. De fysieke en anatomische informatie zal ik voor mezelf wat ruimer moet interpreteren. Voor een boek dat wordt aangeprezen als: “Een van de beste boeken over seksualiteit en verlangen van de afgelopen paar jaar.” Vind ik dat toch wel een manco.

Dat is geen verwijt naar de schrijver of aan hen die dit boek aanprijzen. Er is gewoon heel weinig onderzoek gedaan naar seksualiteitsbeleving door transgenders. In de transgemeenschap wordt er ook verdraaid weinig gesproken over seks, ik ervaar dat daar nog best een taboe op rust, dat vind ik echt jammer. Ondertussen heb ik om me heen behoorlijk veel sex positive mensen waarmee ik over de meest uiteenlopende dingen kan praten. Maar geen van hen heeft hetzelfde anatomische referentiekader, de meesten zijn gewoon cis en een deel van mijn vrienden identificeert als queer.

Daarom heb ik besloten zelf maar eens actie te ondernemen en kies ik ervoor om hier op mijn blog op een open, heldere en sex positive manier te schrijven over seksualiteit als transgender. Ik wil daarin duidelijk zijn en geen onderwerp schuwen zonder ordinair te worden. Als anderen het niet doen, dan moet ik daar zelf verandering in brengen.

Aseksueel een fase?

Beschouw ik mezelf ‘genezen’ van mijn aseksualiteit? Absoluut niet, aseksualiteit kan je niet genezen, want het is geen aandoening maar gewoon een voorkeur Sommige mensen hebben nu eenmaal geen interesse in seks, en dat is prima. Geen seksuele voorkeur hebben is net zo valide als iedere andere voorkeuren. Aseksualiteit is gewoon het uiteinde van een spectrum.

Voor mij was identificeren als aseksueel een deel van mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik voelde me er goed bij en het is gewoon enorm fijn om te weten dat je niet de enige bent die zich op een bepaalde manier voelt. De aseksuele gemeenschap heeft me een tijd lang een veilige plek geboden en daarvoor ben ik erg dankbaar. Het gaf, en geeft me nog steeds, de rust voor mijn eigen proces en eigen ontwikkeling.

Dat ik me een tijdlang als aseksueel heb geïdentificeerd en nu toch weer mijn seksualiteit ga verkennen betekent niet dat die vlieger ook op gaat voor andere aseksuelen. Maak alsjeblieft geen opmerkingen: “Zie, het is maar een fase.” Laat mensen in hun waarde, waar op het spectrum ze zich ook thuis voelen en ook hoe vaak, of juist niet, ze van positie veranderen.

*N.B. De link naar dat boek is er één naar een kleine onafhankelijke boekwinkel. Daar krijg ik verder niets voor en mijn enige belang erbij is het in stand houden van een fijne plek.