Aseksualiteit, een interview voor De Morgen

Afgelopen week had ik plots een bericht in mijn inbox, van een Belgische journaliste. Ze schreef een artikel over aseksualiteit en was op mijn blog gestuit. Zo’n anderhalf jaar geleden schreef ik over mijn gebrek aan behoefte aan seks in Aseksualiteit, taart is beter dan seks. Of ik per e-mail wat vragen wilde beantwoorden en zo meewerken aan een artikel. Het resulteerde in het onderstaande artikel, gepubliceerd in De Morgen, een van de grote Vlaamstalige kranten.

wpid-wp-1404039878902.jpeg

De Morgen – 28 juni 2014

De titel vind ik wat sensationeel overkomen, verder vind ik het een uitstekend artikel wat de juiste dingen belicht. En vooral: het op een positieve manier verwoord zonder aseksualiteit te pathologiseren.  Geen behoefte aan seks hebben vind ik nu niet echt een lijdensweg. Het is gewoon zo. Ik vind het niet vervelend, net zoals ik het niet vervelend vind dat ik geen blauwschimmelkaas lust. Er zijn zoveel meer kazen die ik wél graag eet en ook zoveel meer dingen die ik wél graag doe. Seks is er gewoon niet eentje van. Maar, niets zo veranderlijk als de mens, als je mijn blog al wat langer leest dan heb je het me al eerder horen zeggen: ik heb nu geen behoefte aan seks, wie weet dat het ooit nog veranderd. Genderdysforie en een transitie hebben nogal een invloed op je identiteit en hoe je jezelf voelt in je lichaam.

Wanneer seks meer lijdensweg dan lust is: aseksualiteit in kaart – Kim van de Perre

Ze zijn niet hetero-, noch homo-, lesbo- of biseksueel. Voor zowat een op de honderd mensen betekent seks niets. Een orgasme? Louter fysieke spanning loslaten. Aseksualiteit, oftewel het laatste taboe

“Celibatair is niet de juiste omschrijving. Het interesseert me gewoon niet. Ik vind het vooral gedoe.” Telkens Daniëlle (31) het probeert uit te leggen, stoot ze op vragende en verbaasde gezichten. Een jonge, aantrekkelijke vrouw die nooit zin heeft: daar moet wel een soort trauma achter schuilen. Niet dus, zegt ze.

“Als ik seks had, was dat om mijn partner blij te maken, en altijd op haar initiatief. Toen ik vier jaar geleden uit een relatie kwam, merkte ik dat ik het niet miste. Ik hou van romantiek, knuffelen, zoenen en handjes vasthouden. Aan seks heb ik gewoon geen behoefte.”

Geschat wordt dat 1 procent van de bevolking zich niet seksueel aangetrokken voelt tot andere personen, zegt Ellen Van Houdenhove, verbonden aan de KU Leuven en de UGent. “Binnen dat aseksuele spectrum is er wel variatie: je hebt mensen die zichzelf als demi-sexual omschrijven, omdat ze soms toch seksuele aantrekkingskracht ervaren. Of als grey-sexual, wanneer het nog niet helemaal duidelijk is.”

Identiteit
In haar doctoraatsstudie probeerde de seksuologe het nauwelijks onderzochte fenomeen in kaart te brengen. Daarbij stootte ze op een actieve internetgemeenschap. 460 mannen en vrouwen uit Europa, de VS en Zuid-Amerika reageerden op haar oproep naar aseksuelen en hun ervaringen. Ze nam ook diepteinterviews af bij negen Vlaamse en Nederlandse vrouwen. Te weinig mannen waren bereid hun ervaringen te delen. Hun verhalen lijken erg op het relaas van Daniëlle.

De meesten komen openlijk uit voor hun aseksualiteit. Die beschouwen ze als een identiteit of geaardheid, niet als pathologie. Vaak voelen ze zich al van jongs af anders. Sommigen hebben nog nooit seks gehad, anderen al wel, al dan niet met een orgasme tot gevolg. Hun houding schippert tussen desinteresse en regelrechte walging. “Ik voelde niets”, vertelt één vrouw. “Geen emotie, geen sensatie, geen romantische gevoelens. Dat doe ik nooit meer.”

Een gebrek aan seksuele verlangens is niet hetzelfde als niet kunnen klaarkomen, benadrukt Van Houdenhove. De meeste aseksuelen hebben wel ervaring met masturbatie. Al betekent dat voor hen niet meer dan het loslaten van fysieke spanning.

Afkeur en onbegrip
Niet zelden reageert hun omgeving afkeurend of vol onbegrip. Reacties als “dat komt wel in orde als je eens goede seks hebt gehad” zijn legio. In een tijdperk waarin zowat alles over seks bespreekbaar geworden is, lijkt ‘het niet willen doen’ het laatste taboe.

“We leven momenteel in een maatschappij die heel sterk op seks georiënteerd is”, legt Van Houdenhove uit. “Iedereen wordt verondersteld het te hebben. Wie het niet heeft, wordt verondersteld het te willen. In die context is het niet makkelijk om toe te geven dat je totaal geen verlangen hebt.”

Relaties lopen vaak op de klippen. Daarom geven sommige aseksuelen hun partner de vrijheid om af en toe buitenshuis seks te zoeken, of ze maken duidelijke afspraken over seks. “Bij één stel uit mijn onderzoek loopt het zo al achttien jaar goed”, weet Van Houdenhove.

Aseksualiteit wordt beschouwd als een aangeboren geaardheid, stelt ze. Al verklaarde een op de vijf deelnemers aan haar onderzoek ooit wel seksuele aantrekkingskracht te hebben gevoeld. Die groep was vaker het slachtoffer van seksueel misbruik op jongere leeftijd dan zij die nooit behoefte hebben gehad aan seks. “Voer voor verder onderzoek.”

Platonische relatie
Aseksuelen gaan meer en meer op internetfora en sociale media op zoek naar verwante geesten. Vaak ook om een platonische relatie te beginnen. Want er mogen dan ook aromantici zijn, veel aseksuelen worden wel verliefd of hebben nood aan affectie.

Zo ook Daniëlle. “Ik heb nu een platonische relatie met een vrouw”, vertelt ze. “Zonder seks, maar wel intiemer dan een gewone vriendschap. Van een relatie verwacht ik vooral genegenheid: samen dingen doen en plezier hebben.” Ze vermoedt dat ze nooit seks zal willen, al sluit ze het niet uit. “Ik vind het zelf heel prettig om te weten dat er iemand voor mij is. Dat ik niet eenzaam ben.”

 

Frappant: Dit is al de tweede keer dat ik in de Belgische gedrukte media verschijn. Een aantal jaar terug stond ik voor mijn werk al eens in het Franstalige tijdschrift Le Vif.

 

0 gedachten over “Aseksualiteit, een interview voor De Morgen

  1. Pingback: Fading Gender’s Gray Rainbows | Fading Gender

Geef een reactie