Emancipatie

Afgelopen week wilde ik voor het eerst mijn oven gebruiken. Toen plopte fijn mijn aardlekschakelaar eruit. Ik probeerde het nogmaals en weer die fijne harde droge “pok” uit mijn meterkast. En nog een keer, en nog een keer, en nog een keer. Ik heb het die avond maar even gelaten voor wat het is. Op een later moment nog maar gaan proberen en experimenteren. Toen het probleem soms wel en soms niet optrad heb ik besloten de boel open te schroeven. Hiernaast zie je wat ik aantrof. Nu lijkt het  probleem zich alsnog zelf opgelost te hebben, maar ik moet het nog even aanzien. Dan kan ik straks lekker mijn hommage aan Julia Child gaan doen, Wist je dat we ongeveer even lang zijn?

Toen ik zo aan het prutsen was moest ik toch weer eens terugdenken aan de klaagzang van mijn techniekleraar toen hem ter ore kwam dat ik voor de hotelschool had gekozen. Dat was maar “verlies voor de techniek.” Ik ben mijn technisch inzicht nooit kwijtgeraakt. Ik profiteer er ook nog dagelijks van op mijn werk en ook tijdens mijn verhuizing. Ik heb genoeg ‘technische’ dingen zelf gedaan. Met wisselend succes ligt er nu wel een laminaatvloer, is er een keuken geplaatst, en hangen er zelf ingekorte lamellen voor het raam.

Dat heet emancipatie. Ik mag dan wel met een jongetjes lichaam geboren zijn, mijn hersenstructuren zijn dat niet. Daar heeft neuro-bioloog Dick Swaab vaak genoeg verslag over gedaan: zaken als genderdysforie en homoseksualiteit zijn vastgelegd in de hardware van ons brein. De nature-nurture discussie daarover richt zich vooral op waar en wanneer die hardware zo gevormd wordt. Er is trouwens ook bewezen dat het ruimtelijk inzicht van vrouwen en mannen even goed is. Ik vind dus dat vrouwen net zo goed technische beroepen en taken kunnen uitvoeren. Die tweedeling die we daar in kennen is een puur maatschappelijke zonder enige rationele fundering.

Dat ik zoveel ‘mannenendingen’ gedaan heb in mijn huis doet niets af aan hoe vrouwelijk ik mij voel. Het is mijn huis, ik voel me er verantwoordelijk voor en vindt het fijn dat ik er zoveel zelf gedaan heb. Het voelt meer van mij en al meer als thuis. Ondanks dat ik er nog niet geslapen heb, maar dat gaat heel binnenkort wel gebeuren.

0 gedachten over “Emancipatie

  1. Go you! Ik ben heel erg opgevoed als meisje. Als ik zelf iets wilde kunnen werd er gezegd “dat doet je vader wel”, met als gevolg dat ik alleen maar goed ben in de klassieke meisjes-dingen. Want die werd ik wel geacht te kunnen :-/

    Omdat ik de technische dingen niet kan en niet begrijp motiveert dat ook totaal niet om ze alsnog te gaan leren :-/ Super dat jij “allebei” kan!

  2. Pingback: Transgender & Feminist | Fading Gender

Geef een reactie