Winkeldrempels

Met die diagnose op zak heb ik een lange weg te gaan. Hoe graag ik dat pad ook wil bewandelen, er zijn wel nog wat drempels die ik over zal moeten.

Door de buitenwereld word ik nog steeds ‘gelezen’ als man. Als men mij ziet en aanspreekt is het nog steeds “meneer”. Dat is voor mij dan wel weer een drempel met bijvoorbeeld kleding kopen. Ik voel mij erg bekeken. Want wat doet een man op de damesafdeling? Als mannen al kleding kopen voor hun partners, dan is het foute lingerie in de verkeerde maat. Dan zijn het niet broeken, jurken en truien, de gewone dagelijkse zaken. Als ik ga winkelen heb dan ook het liefste een vriendin mee, een alibi. Natuurlijk ook als extra paar ogen. Gelukkig kan ik terugvallen op meerdere personal shoppers.

Ik heb me niet de illusie dat ik volledig passabel zal worden, en volledig ‘stealth’ kan gaan leven. (Stealth is als vrouw door het leven gaan, zonder dat iemand het door heeft). Ik ben te laat met dit proces begonnen, ik heb al de pubertijd doorgemaakt. Het zal altijd wel te zien blijven dat ik als een jongen geboren ben. Dat is ook wel een van de redenen dat ik zo open probeer te zijn over mijn transitie.

Terug naar dat winkelen. Vooralsnog heb ik behalve enkele rare blik, nooit problemen of negatieve reacties gehad. Mijn ervaring is dat mensen accepterender zijn dan je op eerste gezicht zou denken. Vooral als je wat tekst en uitleg geeft over het proces waar je inzit. Maar daar heb ik ook niet altijd en in elke winkel zin in als je snel even wat wil shoppen.  Soms wil je gewoon rustig, onopvallend en op je gemak wat bij elkaar kunnen shoppen. Zonder vooroordelen, rare blikken of de aanname dat het cadeautjes zijn.

0 gedachten over “Winkeldrempels

  1. I can’t speak from personal experience, but dont let looks or judgments from others dissuade you from following the path you are embarking on. I’m sure in time as you become more comfortable with your true self, and with the hormones, and with the skills you will be working on daily in regard to how you present, those worries and looks will fade, as you will, into being in the mainstream and just be another woman in the womens department.

  2. Als je eenmaal een beetje weet wat je maten zijn (en wat je stijl is) ligt de wereld van de Otto en de Wehkamp voor je open.

    Ik ben zelf geen grote post-orderbesteller, maar ook daar kunnen mensen je wellicht in adviseren?

  3. Werkeljjk, waarvoor moeilijk doen als het makkelijk kan?

    Weten dat je lijf niet past bij hoe je je identiteit beleeft heeft in de afgelopen jaren voor heel wat verwarring gezorgd zelfs binnen het genderteam, die beweert daar alles over te weten. Laat ik het zo stellen dat ik de afgelopen 25 jaar dat ik daar loop nogal wat transities binnen het eigen genderteam heb meegemaakt, waardoor men de transgender die ze willen helpen nu een beee beter verstaan maar dan nog.

    Ik ben nooit een meisje geweest, in dat lijf geboren, dus alles wat ik deed deed ik als jongen. Wat genderidentiteit is is een nog zeer groot raadsel en hot item in de maatschappij. Wat is man-zijn wat is vrouw -zijn, de verschilen etc etc.

    Genderidentiteit heeft niets te maken met verschillen. De beleving van transgenders is als hun genderidenteit staat volkomen los van mannelijk of vrouwelijk gedrag. Zoals we allemaal weten hebben zowel mannen als vrouwen een mannelijke en vrouwelijke kant in zichzelf, zie ons tot mens maken. Dit is voor transgenders die weten dat genderidentiteit niets van doen heeft met gedrag, opvoeidng, vaardigheden of uiterljk, seksuele geaardheid of welk ander middel nog door velen worden gezien als bepalend voor wat we nu zijn. Ik trap daar niet meer in en laat me niet in die valkuil lokken. Ik werd daar doodongelukkig van. Slechts mijn volledige beleving en overtuiging tot het mannelijk geslacht te behoren ook zonder mannelijk geslacht maakt dat ik prima stealth kan leven en het me geen donder interesseert welk probleem de rest van de wereld daar ook van maakt en mee heeft. Wil ik breien, wat ik heb geleerd van mijn moeder omdat die vond dat ik een meisje was, dan doe ik dat toch gewoon. Ik hoef niks te bewijzen slechts te weten wie ik ben wie ik ben en zie ik geen enkel nut in het in openbaarheid brengen van een transseksueel verleden, zodra alles wettelijk rond is. Je bent wie je bent vrouw of man, je hele leven geweest vanaf geboorte in een lijf dat niet paste bij je beleving van jezelf.
    Dit levert doorgaans een zeer waardevolle en unieke levensweg op, die voor velen hun raadselen nog kunnen helpen oplossen, inclusief de problemen die zij nog hebben met zichzelf.

    Doen waar je goed in bent maakt iedereen als mens gelukkig, ik zou mezelf tekort doen als ik niet deed wat voor anderen misschien niet in hun plaatje past. Daarmee laat ik hen worstelen, niet ik.

Geef een reactie